آرامش گمشده در هیاهوی تریبون‌ها

جامعه‌ای که در آن فشارهای اقتصادی مزمن، تحریم‌های طولانی‌مدت و نااطمینانی نسبت به فردای پیش رو در هم تنیده‌اند، صرفاً با بحران معیشت مواجه نیست؛ بلکه در حال تجربه‌ی فرسایش تدریجی امید، اعتماد و سرمایه‌ی اجتماعی است. این وضعیت، اگر به‌درستی فهم و مدیریت نشود، می‌تواند به‌مراتب خطرناک‌تر از هر بحران اقتصادی باشد؛ چراکه جامعه‌ای که امید خود را از دست می‌دهد، به امکان اصلاح نیز بی‌اعتماد می‌شود. در چنین شرایطی، خطر اصلی نه فقط فقر اقتصادی، بلکه بلاتکلیفی روانی و تعلیق اجتماعی است؛ وضعیتی که در آن مردم نمی‌دانند باید منتظر چه باشند، به چه روایت‌هایی اعتماد کنند و آینده را چگونه تصور نمایند.